نولان در «شوالیهی تاریکی» بتمن را به بهانهای بدل میکند تا پرسشی کهن را از نو بپرسد: مرزِ میان قهرمان و هیولا کجاست؟ جوکرِ هیث لجر نه شرور، که تجسمِ آشوبی است که هیچ منطقی مهارش نمیکند؛ او پول را میسوزاند چون به چیزی جز فروپاشیِ نظم باور ندارد.
فیلم در دلِ یک بلاکباستر، معمای اخلاقیِ سنگینی را پیش میکشد و تا پایان به آن پاسخِ ساده نمیدهد. همین جسارت است که آن را از انبوهِ فیلمهای ابرقهرمانی جدا میکند.