کازه؛ سرپناهی برای نقد

«کازه» در فارسی نام سرپناهی است که با نی و علف می‌سازند؛ کوچک، ساده، و از آنِ کسی که آن را ساخته. ما هم اینجا را همین‌طور ساخته‌ایم: سرپناهی برای کسانی که فیلم و سریال و کتاب و موسیقی و تئاتر برایشان فقط راهی برای گذراندن وقت نیست — تجربه‌ای است که تا درباره‌اش ننویسی، تمام نمی‌شود.

اینجا نوشتن از نمره مهم‌تر است. ستاره‌ها کمک می‌کنند، اما آنچه یک اثر را زنده نگه می‌دارد حرفی است که تماشاگرش درباره‌ی آن می‌زند؛ همان دو خطی که بعد از تمام‌شدن فیلم در سرت می‌چرخد و جایی برای گفتنش نداری. کازه همان جاست.

ما به نقد فارسی برمی‌گردیم — نه نقدِ ترجمه‌شده، نه امتیازِ کپی‌شده. سلیقهٔ تو، با کلمه‌های خودت، به زبان خودت. لازم نیست منتقد باشی؛ کافی است چیزی دیده باشی و حرفی داشته باشی.

کازه را تیم کوچکی می‌سازد؛ اما کازه با نوشته‌های شما بزرگ می‌شود.