اسپیلبرگ در «فهرست شیندلر» از رنگ چشم میپوشد تا حقیقتی سیاهوسفید را بیواسطه پیش چشم بگذارد؛ و درست در همین جهانِ بیرنگ است که تنها کتِ قرمزِ کوچکِ یک دختر، وجدانِ خفتهی تماشاگر را بیدار میکند.
این فیلم روایتِ نجات نیست، روایتِ انتخاب است: اینکه یک انسان در دلِ بزرگترین شقاوتِ تاریخ، تصمیم بگیرد انسان بماند. پایانِ فیلم، با آن جملهی «هرکه یک جان را نجات دهد...»، سنگینتر از هر آماری بر دل مینشیند.