«میانستارهای» بلندپروازترین رویای نولان است: فیلمی که میکوشد فیزیکِ سیاهچاله و اشکِ یک پدر را در یک قاب کنار هم بنشاند. گاه سنگینیِ علم بر دوشِ روایت فشار میآورد، اما هر جا که کوپر به پیامِ فرزندانش گوش میسپارد، فیلم دوباره انسانی میشود.
پیامِ فیلم ساده اما گیراست: در جهانی که زمان و مکان تا میشوند، تنها چیزی که از مرزها میگذرد، پیوندِ میانِ آدمهاست. اثری پرنقص اما فراموشنشدنی.